Vertel eens…

Van vrijdag 18 december t/m zondag 3 januari is er in het Spoorwegmuseum in Utrecht weer het jaarlijkse winter evenement Winter Station. Tijdens deze periode is het museum extra feestelijk aangekleed. Er staat en hangt volop Kerstversiering en over alles is een Dickens-achtig laagje heengestrooid. Het is altijd een gezellige, knusse en vaak ook zeer drukke bedoening, die helemaal past bij de toch al romantische sfeer van het museum.

Tijdens Winter Station is er ook allerlei live vermaak voor de bezoekers. Eén van die vermaaksvormen is dat in enkele treinwagons verhalen verteld worden door verhalenvertellers in Dickens-achtige kledij. De verhalen zijn familievriendelijk, maar vaak wel spannend en in ieder geval erg sfeervol. Maar wat wil je ook, tegen zo’n achtergrond ^_^

In de afgelopen week brachten Gert en ik een bezoek(je) aan het museum. Daarbij hadden we het er o.a. ook over dat in december weer Winter Station plaats gaat vinden. Ik gaf aan dat ik met name het verhalen vertellen altijd wel heel mooi vond, en dat het mij heel leuk leek om dat een keer te doen. Ik had zelfs al op de site van het museum gekeken, maar daar stonden geen vacatures op dit gebied op. Ik vroeg me ter plekke meteen hardop af, waarom ik ze niet gewoon een mail stuurde om te vragen of ze nog mensen zochten. Je wist tenslotte maar nooit, en niet gevraagd…
Van de week heb ik dus een mail naar ze gestuurd. En wat bleek? Ze zochten nog mensen! Ze waren zelfs erg blij met m’n aanbod, en ze willen me graag inzetten voor dit onderdeel.
Als het goed is, zal ik dus op 1e en/of 2e Kerstdag verhalen gaan vertellen in het Spoorwegmuseum. Ik vind dat nou al stoer! Ter voorbereiding is er op 11 december ’s middags een bijeenkomst voor alle verhalenvertellers. Daar kan geoefend worden, en kan je kostuums passen.

Het Spoorwegmuseum heeft een map van bruikbare verhalen liggen. ‘Bruikbaar’ = geschikt voor de hele familie (de hoofddoelgroep van Winter Station zijn kinderen), te vertellen in 10-15 minuten, en liefst met een winterse sfeer. Het lijkt mij alleen fijner wanneer ik voor 11 december al 1 of meer verhalen heb, zodat ik ze alvast kan oefenen. We zijn de afgelopen week dus meteen naar de (kinder)boekhandel in Utrecht geweest, om te kijken of we geschikte verhalen konden vinden (hadden we eindelijk een excuus om weer boeken te kopen ;-).
We hebben in ieder geval al het boek Hier is de boze heks gekocht. De verhaaltjes daarin zijn misschien wat aan de korte kant, maar wel erg grappig, en alleszins ‘bruikbaar’. En zo heb ik ook meteenweer een goede aanleiding om gekke stemmetjes (o.a. heksenstemmetjes :-) te doen! In onze boekenkast staat ook al een dik boek met sprookjes van Grimm. Die verhaaltjes zijn een stuk langer, maar ik denk wel dat er ook hier geschikte verhalen tussen zullen zitten.
Mijn streven is om van de verhalen die ik uiteindelijk kies, zoveel mogelijk de grote lijn van buiten te leren. Als ik dat maar in mijn hoofd heb zitten, kan ik de rest altijd vol improviseren. Niet alleen ligt me dat goed, het biedt me ook volop de mogelijkheid om het publiek maximaal in het verhaal te betrekken. En wie weet: misschien zorgt hun input/invloed wel voor een heel ander einde aan het verhaal?!

Hoe dan ook, ben ik toch wel erg trots op mezelf dat ik het initiatief gewoon genomen heb om het museum te mailen. Ik merk dat ik er nou al erg zin in heb, èn dat ik ook me al wel weer een beetje zorgen maak (“kan ik het wel?”). Maar dat laatste is volledig normaal, en ik heb er diep van binnen gewoon het volste vertrouwen in dat het wel goed gaat komen!

4 reacties op “Vertel eens…”

  1. Het Winterstation is inderdaad altijd erg leuk, en ik vind het stoer dat je er aan mee gaat werken. Ik bewonder het altijd dat je dingen oppakt die je nog nooit gedaan hebt en waarvan je je afvraagt: kan ik dat wel? Maar het dan toch doet en nog blijkt te kunnen ook ^_^
    Ik kom zeker kijken!

  2. Leuk zeg, weer zo’n museum-evenement waar je aan meedoet! Maar misschien dit keer een wat minder over-the-top typetje neerzetten. ;)

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.