Dag 2 van verhalen vertellen zit er alweer op

Gisteren en vandaag heb ik winterse verhalen staan vertellen tijdens Winter Station in Het Spoorwegmuseum. Het is erg leuk om te doen, maar ook wel behoorlijk vermoeiend. Het feit dat ik bijna de hele dag letterlijk sta te vertellen, draagt daar vast aan bij!
Morgen is de laatste dag, en ik vind het heel leuk dat verhalen vertellen, maar dan ben ik ook wel blij dat het weer voorbij is. Ik merk nu ook dat ik bij het minste of geringste woordje of beeld al als vanzelf in m’n hoofd één van de verhalen begin te vertellen. Tijdens het vertellen zelf is dat wel handig, dat die verhalen er zo goed inzitten. Maar ‘buiten kantooruren’ is het wat minder handig ;-)

Het leukst aan het vertellen is het voor een groep staan, en het verhaal zo beeldend mogelijk neerzetten. Dat vind ik bij theatersporten al leuk, en het is tijdens het vertellen al niet veel anders.
Ook heel leuk zijn de reacties van het publiek. Vooral kleine kinderen zie je echt helemaal meeleven met een verhaal, en dat ziet er (letterlijk!) soms wat vreemd uit, maar het betekent gewoon dat ze helemaal opgaan in wat je aan ze vertelt. Dat is dus goed! :-) En als het publiek dan weer de Koninklijke Wachtkamer verlaat, zijn er regelmatig heel welgemeende complimenten & bedankjes. Vooral kleine kinderen doen dat heel oprecht (en niet uit beleefdheid, of omdat dat ‘zo hoort’), en dat maakt het extra mooi. En de ouders – en andere volwassenen ^_^ – vinden het ook vaak heel erg leuk, vooral (zo zeggen ze) door mijn beeldende manier van vertellen en mijn mimiek. Gisteren kreeg ik van een bezoeker na afloop zelfs spontaan 2 Euro fooi :-))

Extra leuk is ook dat niet alleen het Kerst in het dierenbos-verhaal – wederom – goed scoort, maar ook mijn zelfverzonnen verhaal over Het Kleine [en Magische] Koffertje. Dat doet me wel erg goed, want ik kon van tevoren niet goed inschatten of het aan zou slaan of niet. Nou, dat doet het dus!
Ik merk ook dat, nu ik de verhalen al heel vaak verteld heb, ik vanzelf overal ‘krulletjes’ en dingetjes toevoeg (omdat ik merk dat die aanslaan), of weer weghaal of inkort (omdat ze niet echt aan lijken te slaan). Dat is dan toch weer anders met theatersport, waar het een duidelijk eenmalig verhaal (pun intended) is!
Morgen ga ik ook mijn tweede zelfbedachte verhaal (over het versieren van de Koninklijke Kerstboom) vaker vertellen. Dat heb ik tot nu toe nog maar 1 keer verteld, en volgens Gert was het (ook) een leuk verhaal. En het is voor de verandering ook wel fijn, denk ik, en het houdt me scherp :-)

2 reacties op “Dag 2 van verhalen vertellen zit er alweer op”

  1. Ik kan mij indenken dat het een vermoeiende bezigheid is, maar je doet het wel erg goed. De verhalen zijn prima qua lengte en opbouw, en je vertelt het mooi aaneengesloten, zonder haperingen. Je weet het publiek goed te vermaken, en dat blijkt ook wel uit de gemeende reacties die je na afloop krijgt van de luisteraars.

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.