’t Was een ramp, dames en heren. Een echte ramp!

De Rampenparade was een community art project in Leidsche Rijn. Thema van de dag was (natuur)rampen, en hun invloed op onze samenleving. Samen met mede-KEK_ers Hans en Anneke bemensten wij daar het noodhospitaal.

Hans was deze dag dokter Storm (een zeer toepasselijke naam, als je weet hoe 1 van hun 2 katers heet!). Anneke speelde zuster Lava aka ‘Hot Lipps’. En ik was dokter Bob (een niet geheel willekeurig gekozen naam, if you know what I mean). Anneke en ik waren artsen-in-opleiding, maar we ondersteunden dr. Storm waar dat maar kon.

Waar we zaterdag in ieder geval mee boften, was het weer: we hebben de hele dag volop zon gehad! Dat zal vast bijgedragen hebben aan de drukte, want er zijn meer dan 600 mensen naar De Rampenparade komen kijken. Een zeer net aantal!
We hadden onze ‘act’ eigenlijk nauwelijks voorbereid. Afgelopen maandag zijn we kort bij elkaar gekomen, maar toen zijn we vooral bezig geweest met kleding passen, en bekijken of er nog materiaal was wat we nog nodig hadden. We hebben ook al meer dan eens gemerkt dat voorbereiden maar beperkt werkt: de meeste zaken ontstaan toch vaak spontaan, en dingen die je van tevoren zo mooi kan bedenken blijken dan vaak ter plekke weer niet (echt) te werken. Kortom: zoals impro meestal gaat :-)

We hadden bijvoorbeeld van tevoren bedacht dat het wel leuk zou zijn om regelmatig een soort maf dansje te doen op de M*A*S*H openingstune (“Suicide is painless“). Dat dansje hebben we precies één keer gedaan, en dat bleek niet echt aan te slaan.

Daar stond tegenover dat iets wat we meer als bijzaak hadden bedacht – het aanbrengen van drukverbanden – mateloos populair was, zeker bij de kinderen. Het was ook leuk om te zien dat een aantal volwassenen waarbij we verband aangebracht hadden, ook gewoon de hele dag met dat verband om bleven lopen, en zich zelfs door anderen op de foto lieten zetten! Ook de ‘medicijnen’ (dropjes en ‘bordkrijtjes’) die we (al dan niet preventief) uitdeelden, deden het erg goed. En met (toneelbloed) bebloede handschoenen een legertent uitlopen, met in de hand een broodje (“Hè, hè, effe pauze – ik kan geen ingewanden meer zien“) is altijd grappig ^_^

We waren blij dat we halverwege de dag een ‘verplichte’ pauze hadden (achter onze tent werd toen een act rond een regendans opgevoerd), want het is nog best hard werken zo’n dag :-) Ongeveer net tijdens die periode kwamen twee vrienden van mij De Rampenparade bezoeken. Ze combineerden het bezoek met een ander bezoek vlak in de buurt, en ik vond het leuk dat ze er waren. En ik vind het stiekem ook altijd wel leuk om mensen dan ‘live’ te laten zien wat ik nou zoal in mijn vrije tijd doe ^_^

Ik vind het ook iedere keer dat we op deze locatie spelen, leuk om te zien hoe de organisatie probeert om alles binnen het thema te trekken. Alle mensen van de organisatie lopen altijd op de een of andere manier aangekleed rond (deze keer: met legerkleding of hulpverleningshesjes). De catering is ook niet gewoon een tentje met eten, maar wordt altijd aangepast aan het thema: zo heette het nu de “Voedselhulp”-tent, en werd het eten uit een legertent geserveerd. En zo zijn er allerlei zaken waar aan gedacht is. Helemaal goed!

We hebben ons als spelers dus weer prima vermaakt. Het volgende project wat op de agenda staat, is eind september “Proef!” (ook in Leidsche Rijn, maar op een andere locatie). En op 17 oktober staan we tijdens de Kindermuseumnacht in het Geldmuseum als het bijzonder speciale rechercheteam. Ik heb er nou al zin an!