Rare jongens, die Galliërs…

Afgelopen zondag was in Leidsche Rijn weer een kunstproject. Deze keer was het een combinatie van Proef (een evenement waar restaurants uit Leidsche Rijn en Utrecht zich aan bezoekers presenteren) met een Castellum Hoge Woerd project: Proef Castellum. En alles draaide om eerlijk en heerlijk eten in Leidsche Rijn.

Rare jongensMet de min-of-meer vaste club impro spelers hebben we op deze dag weer een ‘act’ neergezet. In eerste instantie wilden we iets doen rond de Keuringsdienst van Waren, maar we werden daar nog niet echt enthousiast over. Al brainstormend kwamen we toen uit op het neerzetten van een aantal karakters uit Asterix & Obelix. Want er lopen tijdens deze evenementen altijd Romeinen rond (een soort ‘part of the deal‘ :-), het evenement speelt zich voor een groot deel af op een voormalige Romeinse vestiging, en Asterix & Obelix (zeker die laatste!) weten ook wel raad met eten. Plus dat we bij voorbaat al de grootste lol hadden bij het idee om Hans en Victor in respectievelijk een Obelix en Asterix pak te zien lopen! ^_^

Het weer zat zondag gelukkig erg mee (tijdens het vorige evenement in mei spoelden we nog net niet het terrein af…), wat er uiteindelijk voor zorgde dat er die middag zo’n 750 bezoekers zijn geweest. Een heel mooi aantal!
De rolverdeling binnen de groep (zie ook de foto rechts), was als volgt:

  • Ferry speelde de druïde Panoramix. Hij was de hele dag druk bezig om toverdrank (of was het nou ranja?) te maken. Doordat hij een lange baard en rode mantel droeg, werd hij meer dan eens door kinderen als Sinterklaas of Kerstman aangewezen :-)
  • Anneke speelde de wulpse Walhalla. Weliswaar had ze een rode pruik op (in plaats van een blonde), maar dat compenseerde ze weer goed op een ander (*kuch*) ‘front’… Anneke was die dag vooral druk met het voelen van de spierballen die de kinderen kregen van de toverdrank, het mooi lopen zijn, en af en toe ook kruiden verzamelen voor Panoramix;
  • Hans speelde Obelix. En laten we wel zijn: hij is door z’n fysiek alleen al het meest geschikt voor deze rol :-) Helaas zat bij het Obelix pak geen grote rode/oranje snor (dat hóórt er gewoon bij), en de helm die erbij zat, had 2 grote hoorns, terwijl de helm van de échte Obelix die niet heeft. Daardoor werd Hans meer dan eens versleten voor een Viking, soms zelfs specifiek voor Wicky de Viking (wat? kijk nou eens goed, man!). Maar goed, Hans deed het erg goed die middag, want Obelix bleek nog steeds een erg populair karakter te zijn. Nou ja: behalve bij de hele kleine kinderen dan, want die vonden die hele grote man met die gekke helm op wel erg eng… Waarop Hans dan heel ad rem een meter of 10 meter van zo’n kind vandaan ging staan, en dan heel voorzichtig vroeg of het zó wel ver genoeg was :-)
  • Victor speelde Asterix. Ook dat was wel voor de hand liggende (type) casting, want Victor is duidelijk de kleinste van ons groepje. Ook Victor/Asterix deed het erg goed bij de kinderen ^_^;
  • Ikzelf speelde – last but not least – de bard Kakofonix (z’n Franse naam “Assurancetourix” vind ik eigenlijk nog net wat mooier). Hiervoor had de organisatie voor mij een geruite ‘megging’ gevonden, met daaronder licht-blauwe leren schoenen, een blauw manteltje, een ruiten blouse, en een enorme blonde pruik. Echt een enorm feestelijk setje! Ook was er nog een akoestische gitaar voor mij geregeld, waarop ik de hele dag – vaak tot grote irritatie van mijn medespelers :-) – heb lopen pingelen en ‘spelen’. Ook voelde ik om de 2 seconden een lied opkomen (Ik voel een lied opkomen…!). Meestal waren dat ofwel stukjes uit bestaande nummers die te maken hadden met de situatie van dat moment (zo zongen Anneke en ik “So Long, Farewell, Auf Wiedersehen, Goodbye” (uit “The Sound of Music“) als mensen weer bij ons wegliepen :-). Of het was 1 enkel zinnetje zo stompzinnig en irritant mogelijk een keer of 3-4 herhaald. Echt een toprol, waarvan ik erg genoten heb :-))

Aan het begin van de middag was het nog vrij rustig, en moesten we als groep ook nog wel wat warmlopen. Maar toen we ‘warm’ waren, en de zon doorbrak, werd het al snel behoorlijk druk. Daardoor was de middag ook alweer om voor we er goed en wel erg in hadden. Daarna hebben we met alle medewerkers nog (Oosters) gegeten. Wat gezellig was, maar ook ongemerkt knap fris, zeker toen de zon eenmaal ondergegaan was: we ondervonden al snel dat het geen zomer meer is…!

Al met al was het weer een erg leuke middag. We weten nog niet wat het thema van het volgende evenement wordt, maar de kans dat wij er weer bij zijn is bijzonder groot!

2 reacties op “Rare jongens, die Galliërs…”

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.