Wilkommen, Bienvenue, Welkom!

Gisteravond was de eerste thuiswedstrijd van Badmutz in Oudaen. Mijn functie tijdens deze wedstrijd? De presentator!

Ik had bedacht dat voor deze avond iedereen welkom geheten zou worden in nachtclub “En Vieux Daniel” (oftewel: “Oudaen”). Ikzelf was daarbij Jean-Claude Mange-tout, de sjieke nachtclubeigenaar, die half Frans-half Nederlands spreekt. Op de foto hiernaast zie je een deel van mijn outfit: een chique overhemd, een smokingjasje (wat overigens pretty cool is om te dragen!), een rood strikje, een rode roos in het pochetje, een donkere pantalon erbij, en de nodige eyeliner en mascara op voor een mooie, dramatische blik. Helemaal mij dus ^_^
Het verhaal wat ik had bedacht, was dat ik al jaren een nachtclub had met zang en dans en ‘oh-la-la’. Maar helaas, de mensen zien tegenwoordig zang en dans ook op televisie en Internet, en ‘oh-la-la’ ja – dat zien ze al helemaal volop op Internet. Er kwam dus niemand meer naar mijn ‘naktkluub’… Gelukkig hoorde ik van een vriend over iets nieuws en geweldigs: theatersport. Gisteravond was in de nachtclub de première van dit geweldige fenomeen ‘theatersport’, en ik was natuurlijk blij met alle “dames fabuleux” en ook alle “charmante ‘eren” die op waren komen dagen.
Meestal komt de presentator pas op als iedereen al zit, maar het leek mij veel leuker om – geheel in stijl – de mensen persoonlijk welkom te heten. En dus heette ik iedereen met veel enthousiasme welkom. En ook met de nodige kushandjes, complimentjes, en wat een nachtclubeigenaar zo nog meer doet. Het werd erg gewaardeerd :-)

De wedstrijd zelf verliep ook prima. We hadden een hele leuke gastploeg – Buiten Bereik (“Hors de Rayon”) uit Nijmegen – die prima scènes neerzetten, en erg gevat en komisch waren in hun spel. Badmutz (“Chapeau de Bain”) kwam met een volledig mannenteam op de proppen, wat weer een hele andere dynamiek aan het spel gaf. Het gaf een grappig contrast tussen de twee ploegen.
Ik heb de scènes en uitdagingen zo charmant mogelijk aan elkaar gepraat, dat alles in het maffe Frans-Nederlandse accent. Waar ik dat kon, vatte ik de scènes in korte “poèmes” samen, wat ook weer erg gewaardeerd werd door het publiek.
En zo hadden we een prima avond. Weliswaar hadden we geen uitverkochte zaal (er zaten denk ik zo’n 40-45 mensen beneden in de zaal), maar ik merkte wel dat het publiek er erg zin in had. Dat leidde ook tot vele originele suggesties, waaronder opvallend veel uit de hoek waar mijn gasten (o.a. mijn ouders en enkele goede vrienden) zaten :-) Uiteindelijk bleek Buiten Bereik de wedstrijd gewonnen te hebben, en dat was ook wel terecht, want ze speelden net wat vlotter en frisser dan Badmutz.
Van het publiek wat na afloop naar buiten liep, kreeg ik volop complimenten over mijn presentatie. En ook de Mutzen en Buiten Bereikers waren vol lof. En niet geheel onbelangrijk: ik was er zelf ook heel erg tevreden over! Het liep allemaal soepel, ik kon zonder moeite m’n karakter vasthouden, en de avond is voorbij gevlogen.

Ik ben benieuwd hoe het 20 oktober wordt, want dan is onze volgende thuiswedstrijd, en sta ik op het rooster als speler. Daarvoor kom ik op 7 oktober nog met mede-Mutz Marcel in actie op de voorronde van het improsongfestival. Kortom: het seizoen is weer begonnen!

Eén reactie op “Wilkommen, Bienvenue, Welkom!”

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.