Theatersportwedstrijd

Gisteravond ben ik met Gert naar een theatersportwedstrijd geweest in stadskasteel Oudaen in Utrecht.

Het was prima weer, dus we zijn lekker op de fiets gegaan. De wedstrijd begon om 8 uur, maar we waren aan de vroege kant, dus we hebben eerst nog buiten op het terras wat gedronken. Erg relaxed allemaal!

De wedstrijd van die avond was tussen de Utrechtse groep “Badmutz” en de Delftse groep “Withlof“. De avond werd geopend alsof het een speciale avond was in het thuishonk van de plaatselijke bingo-club. Om het publiek op te warmen, werden er dan ook twee prijsjes weggegeven – je toegangsbewijs was tevens een bingoformuliertje – aan het publiek. Een erg grappige manier om de zaal op te warmen, en het werkte goed!
Voor iedere aanwezige waren er een drietal attributen aanwezig: een plastic roos (je gooit die op het podium om aan te geven dat je de scène van een hele groep, of de acteerprestatie van een bepaald teamlid in het bijzonder, erg waardeert), een vochtig sponsje (die gooi je naar de jury wanneer je het niet met hun oordeel eens bent), en een soort vilten washandje wat aan één kant rood en aan de andere kant wit was (deze werd na iedere game gebruikt om als publiek aan te geven welk van de twee groepen je het beste vond).
De avond werd overtuigend gewonnen door “Badmutz” (hun games kwamen duidelijk het beste uit de verf). Daarbij was ik specifiek erg gecharmeerd door hun “Machine” game. Dit was een door henzelf bedachte combinatie van een aantal bestaande games, waarbij de scène gestart werd alsof ze allemaal een machine onderdeel waren. Van daaruit begonnen ze de scène. Ook de overgangen tussen de verschillende onderdelen van de scène werden op eenzelfde manier aan elkaar gesmeed. Het is denk ik wat lastig uit te leggen als je er niet bij was, maar het was in ieder geval erg vermakelijk.

Al met al was het een bijzonder amusante avond waar we ons geen moment verveeld hebben. Dat kwam natuurlijk ook doordat je als publiek ruim kon participeren in de diverse games: Gert en ik hebben nog de basis voor menige game gevormd met de door ons geroepen suggesties. Vooral Gert’s thema voor het afsluitende lied (“Ruud Lubbers bij de VN”) leverde een hilarisch nummer op (“Ruud is niet zo erg”) wat door beide groepen gezamenlijk heel leuk werd ingevuld, en wat opvallend goed bleef hangen na afloop.
Uiteindelijk verlieten we rond een uur of 11 de zaal. We konden alleen maar concluderen dat we ons prima hadden vermaakt, en dat we dit ook zeker vaker moeten doen.

Voor mij persoonlijk was het ook een erg inspirerende avond. Er waren regelmatig momenten waar ik zo het podium op had willen springen om mee te gaan doen!
Verder zaten in de wedstrijd ook vrij veel gezongen stukken. Tijdens mijn eerste theatersportcursus is dit nog niet aan bod gekomen (dat komt bij de komende cursus), en ik ging er altijd vanuit dat het best wel moeilijk was, maar na gisteravond ben ik helemaal om: dit wil ik ook! Dat was überhaupt het gevoel wat ik tijdens de hele avond (en daarna) gehad heb: “dit wil ik ook! dit kan ik ook!” (misschien nog niet meteen zo goed als zij, maar dat toeterniettoe)! Ik kan nu al bijna niet meer wachten tot eind september de tweede theatersportcursus start. We want more, we want more!!