Theatersport, les 2

Gisteravond had ik de tweede Theatersport les. Het was net als de eerste les weer erg leuk en uitdagend. De les liep ietsjes uit, dus uiteindelijk kwam ik om half 11 helemaal hyper en bezweet weer thuis (het feit dat ik hard gefietst had, en dat het buiten onwerkelijk warm was, droeg daar vast ook aan bij, maar goed)(maar ik was ook gewoon nog ontzettend hyper van de les)(lees maar door, dan snap je vanzelf wel waarom)(ik hoop dat Ingeborg niet boos wordt, dat ik dit ‘dingetje’ van haar jat :)

We hebben weer allerlei nieuwe oefeningen en ‘spelletjes’ gedaan. Onder andere deden we een aantal wie-wat-waar spelletjes. Daarbij bepaalt het publiek (of kaarten) het wie, wat, en waar aspect van de oefening.

Het eerste spel wat we deden was het cluedo spel. Daarbij verlaten drie personen de ruimte, en een vierde wordt de eerste speler. Vervolgens kiest het publiek voor de moord een locatie (waar), het beroep van het slachtoffer (wie), en een moordwapen (wat). Vanzelfsprekend kiest het publiek de meeste maffe zaken uit.
Tijdens de eerste ronde kwamen we uit op respectievelijk ‘snoepwinkel’, ‘stewardess’, en ‘theelepeltje’. Vervolgens komt de eerste persoon van de gang binnen. De persoon die al klaar stond gaat nu de wie, waar en wat aan de ander uitbeelden ZONDER iets te zeggen. Degene aan wie het uitgebeeld wordt, gaat het uitgebeelde min of meer spiegelen. Met dat spiegelen kan de persoon laten blijken dat hij wel of niet doorheeft wat er nu uitgebeeld wordt. Dit is voor de uitbeelder een belangrijke aanwijzing om te zien of hij het goed uitbeeldt voor de ander. Zodra degene die toekijkt denkt dat hij weet wat het is, geeft hij de uitbeelder een hand, ten teken dat hij verder kan gaan met het volgende onderdeel. Wanneer degene die raadt uiteindelijk ook denkt het moordwapen te weten, mag hij de uitbeelder met dit moordwapen ‘vermoorden’. En vervolgens wordt degene die net heeft geraden en toegekeken degene die gaat uitbeelden, en wel aan de volgende persoon die op de gang staat (enzovoorts). De allerlaatste persoon die op de gang staat, moet uiteindelijk hardop uitspreken wat hij dacht dat de wie, wat en waar was.
Het is voor het publiek erg grappig om te zien welke uitgebeelde zaken door de radende persoon meteen opgepikt worden, en welke niet. En ook is het leuk om te zien wanneer het misgaat, en iemand een verkeerd iets staat uit te beelden aan de persoon na hem.
Ikzelf deed mee aan de tweede ronde van cluedo, en mocht als laatste naar binnen gaan om te raden. Gelukkig beeldde de persoon voor mij alles duidelijk uit, dus zo kon ik al snel (en naar later bleek: correct) uitkomen op ‘loodgieter’, ‘schiettent / kermis’, en ‘ping-pong bal’.

Later speelden we nog meer wie-wat-waar spelletjes, maar deze keer met kaartjes. Ik zat in een groepje van vier, en we kregen “bij de koningin” (waar)”, “een zwerver” (wie – deze persoon moest tevens de hoofdpersoon zijn), en “de weddenschap” (als wat, c.q. dat waar het om draaide).
Het was de bedoeling dat we de drie elementen zo goed mogelijk in een verhaaltje verwerkten (we kregen hiervoor circa 5 minuten voorbereidingstijd). Daarna moest het publiek de wie, wat, en waar raden. Het ging daarbij niet om het correct raden, maar natuurlijk om zo goed en leuk mogelijk de zaken in een verhaaltje te werken.
In ons verhaaltje speelde ik de zwerver (ik zit nu al in het stadium dat wanneer er een hoofdrol gespeeld wordt, dat ik dan al hyper “pick me! pick me!” rondspring :-). Het idee was dat een voorbijganger met mij de weddenschap aanging dat ik niemand een straatnieuws verkocht kreeg, ZEKER niet de koningin. Laat die nou net op dat moment voorbij komen (inclusief bodyguard :). Mijn tactiek was dat ik eerst rochelend en hees grommend mijn straatnieuws stond te verkopen. Op het moment dat ik de koningin een krant moest verkopen, rochelde ik een keer extra, wreef zogenaamd met mijn hand mijn haar in model, en ging een octaaf hoger praten (in mijn “ik ben gepolst, en benaderd” stemmetje, voor wie het kent :-)) En natuurlijk kocht de koningin toen wel een krant!

Afijn, het was dus weer erg leuk. En ook al ging ik 1 keer erg op mijn bek (nou ja: het hele groepje waar ik inzat ging op zijn bek) toen we live een reclamespot moesten uitbeelden, toch stond ik bij de volgende oefening alweer klaar om me als vrijwilliger te melden. Je zag dat gisteren ook steeds meer dat het vaak dezelfde personen zijn die als eerste naar voren schieten wanneer er om vrijwilligers gevraagd wordt.
Ik ben ook trots op mezelf om te zien dat ik me iedere keer weer vol enthousiasme in de oefeningen kan werpen, en om te zien dat ik helemaal niet zo’n muurbloempje ben als ik soms wel eens dacht te zijn: eindelijk heb ik de gelegenheid om eens lekker gek te doen (en mijn stemmetjes in te zetten :-))

Ik kan al weer niet meer wachten tot volgende week!

2 reacties op “Theatersport, les 2”

  1. *grinnek*
    (niet boos worden dus he?) (ik had in eerste instantie helemaal niet door waar je het over had!) (maar Hein heeft het even uitgelegd) (tsja, ze is blond he) (niks aan te doen)

    Maarreh, het klinkt echt keileuk!

  2. Heb ik je ooit over On Stage verteld? Dat is een rollenspel op toneel. Iedereen speelt een rol, en elke rol heeft een bepaalde motivatie. Ook heeft een karakter drie scores (vechten, sociale vaardigheden en nog iets anders) die gebruikt worden om acties mee te ‘resolven’.

    Het spel is verdeeld over vijf acts van elk drie scenes. Iedere speler heeft 15 ‘slots’ (met waarde 1 t/m 15), en men kan (gesloten) op een scene bieden. De winnaar van de veiling bepaalt waar de scene zich afspeelt, wie er in meespeelt en hoeveel tijd er is verstreken sinds de vorige scene.
    En daarna begin je te spelen. Iedereen heeft kaarten om een bepaalde gebeurtenis te laten gebeuren, en de karakters hebben allemaal een special ability die in het spel gebruikt kunnen worden. Ook het publiek heeft kaarten!
    Het officiele On Stage is geinspireerd op Shakespeare dus daar zijn kaarten met moordaanslagen enzo, maar er zijn tal van varianten in omloop (tot en met Toy Story aan toe!). Het is, zogezegd, het ultieme theaterrollenspel. Lijkt dus heel erg op (een bepaalde vorm van) theatersport.

    Helaas is het alleen in het Italiaans verkrijgbaar. Emma zou het voor ons vertalen, maar daar is om de een of andere reden nooit wat van gekomen… Misschien moet ik haar maar weer eens porren daarover!

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.