Een game waarbij je wisselt tussen 3 verschillende speelstijlen – dus er zit voor iedere speler wel iets in :-)

Hoe werkt het?

Je speelt de game met maximaal 3 spelers, en met iemand (4e speler of rechter) die de wissels aangeeft. Voor het aangeven van de wissels gebruik je vaak een toeter of bel, maar een harde stem werkt natuurlijk ook ;-)

Het idee is dat er (in deze volgorde) gewisseld wordt tussen 3 speelfases: 1. “gewoon“, 2. “jabber“, en 3. “moderne dans“.
De wissel naar een volgende fase wordt aangegeven via een duidelijk signaal, en vindt dan ook inmiddelijk plaats (dus ook als dat bijv. midden in een zin is). Je gaat zo vaak rond als je maar wil/als er nodig is (dus na “moderne dans” ga je weer over op “gewoon” spel). De game eindigen op moderne dans werkt vaak het mooist.

Vraag aan het publiek om input voor de startscène. Een locatie, liefst eentje waar je lekker veel kan handelen, werkt vaak goed.
De 2 (of 3) spelers beginnen nu een gewone scène te spelen op basis van deze input.
Al vrij snel volgt er een signaal, en wisselt het spel meteen naar jabber. Oftewel, spelers gebruiken geen gewone woorden meer, maar spelen de scène verder in onzintaal. Dit zal het geheel al snel komisch en/of absurd maken, en kan je gebruiken om een nieuwe blik op de scène te geven. Omdat er geen echte tekst is, kan je in deze fase ook veel meer nadruk op (onderliggende) emoties leggen.
Al vrij snel volgt er weer een signaal, en wisselt het spel naar moderne dans: de scène wordt nu verder gespeeld in de vorm van moderne dans/expressieve bewegingen, zonder gebruik van tekst (ook geen onzintaal). Deze fase kan begeleid worden door een muzikant of met een mp3-tje, maar zonder muziek kan ook prima. Leg de nadruk in de dans-fase op vormen en beelden, en niet (of veel minder) in het uitbeelden van een echt/logisch verhaal.

Ga zo door totdat er een (soort van) logisch einde bereikt wordt. Degene die de wisselsignalen aangeeft, kan het naderen van het einde aangeven door steeds sneller tussen de 3 fases te wisselen. Maar soms snel en soms minder snel wisselen tussen de fases kan ook heel leuk werken – kijk maar wat er ontstaat ^_^

Tips & side-coaching

• Zet de wissels op mooie cliffhanger momentjes in. Of gebruik ze om bijv. aan te geven dat er teveel gepraat wordt (door snel door te wisselen naar dans). Of maak er iets komisch van, door bijv. naar jabber te wisselen precies op het moment dat een speler iets (belangrijks) wil gaan zeggen;
• Ook al wissel je volop door de 3 fases heen, zorg dat de scène wel een doorlopend geheel blijft. Dat gaat vaak het makkelijkst door de basis van de scène super eenvoudig te houden;
• Neem nadrukkelijk mee wat er in voorgaande fases is neergezet, want dat is wat deze vorm zo interessant maakt. En hem ook zo leuk maakt om naar te kijken! Maak je bijv. de overgang van “moderne dans” naar “gewoon”, gebruik dan de houding waarin je na deze wissel staat ook als mini-input voor de “gewone” scène: laat je verrassen door waar je dat naartoe kan leiden!
• Variant – start met “jabber” of “moderne dans”: in plaats van met gewoon spel te starten, kan je ook met de 2e of 3e fase starten. Op die manier kan je op een creatieve manier ‘input’ voor de scène verzamelen (zeker wanneer je bij dans start), en hoef je die niet meer uit te vragen;