Laatste Theatersportles…

Gisteravond was de laatste les van mijn “Theatersport 1” cursus. De avond bestond uit het spelen van een wedstrijd. Hoewel het me nog wel leuk had geleken, was daarbij geen publiek aanwezig (dat leek de cursusleidster beter). De groep werd opgesplitst in 3 teams van elk 4 spelers, waarbij er telkens 2 teams aan het spelen waren, en de derde groep als publiek fungeerde.

Het was een bijzonder leuke les, vol met uitdagende opdrachten. Bij vlagen gingen die flink de mist in, maar iedereen vermaakte zich prima, dus wat geeft het?

De opdracht die me het meeste bij is gebleven (en dat gold vast ook voor de overige aanwezigen) was een muzikale opdracht. Hiertoe waren we door het andere team uitgedaagd. We besloten hieraan de invulling van een Songfestival te geven, met 1 presentator en 3 kandidaten. Het publiek vulde de landen van de deelnemers in (Engeland, Zweden en Italie) en de muziekstijl die we moesten gebruiken (Country, Klassiek en Hip-Hop)(Ik mocht Engeland en Hip-Hop voor mijn rekening nemen). Voor ons gevoel deden we maar wat, en was het een enorm zooitje (probeer maar eens ter plekke een liedje te bedenken wat je in 3 verschillende stijlen kan uitvoeren, en wat liefst niet op een bestaand nummer lijkt…), maar het publiek genoot er erg van.

Verder kreeg ik het als enige speler voor elkaar om een rode kaart te scoren. Ik kreeg die omdat ik in een scene meermaals vloekte, en dat vond de rechter niet door de beugel kunnen. (Rechters heb je bij Theatersport wedstrijden altijd. Zij letten op dat zaken als vloeken, zinloos geweld, en sexueel getinte zaken buiten de wedstrijd blijven, en ‘straffen’ als dat toch gebeurd. Erg serieus moet je de rol van de rechters niet voorstellen, want minimaal 1 rechter komt uit je eigen team!)
De scene waar het ‘misging’ betrof “emotionele 3-in-een-pan”. Het komt erop neer dat het publiek je een setting aanreikt (in ons geval een kaptein en een matroos op een boot), dat je daarbij een scene bedenkt, en dat je diezelfde scene drie keer speelt. Als eerste speel je de scene neutraal, daarna met een door het publiek gekozen negatieve emotie (in ons geval: haat), en als laatste met een door het publiek gekozen positieve emotie (in ons geval: blijdschap). En tsja, probeer als hatende kapitein maar een dialoog te constueren waarin je NIET vloekt! (De ‘haat’ scene was wel een leuk scene, omdat we allebei ontzettend hard konden/mochten brullen en schelden :-)).
Als ‘straf’ (voor mijn rode kaart) moest ik bij de volgende game (van onze tegenstanders) voor meubelstuk spelen. Omdat die scene zich op het strand afspeelde, heb ik dus 5 minuten lang de meest overtuigende parasol neergezet (een keuze van het publiek) die ik maar kon spelen: het was Oscarmateriaal, dat verzeker ik je ;-)

Aan het einde les was er nog een terugblik, en ruimte voor opmerkingen en kritiek (die er nauwelijks was). Verder hebben we besloten om komend seizoen – wat eind september begint – ons als hele groep in te schrijven voor “Theatersport 2”. Ik heb er nou alweer zin in!

Volgende week dinsdagavond gaan we met z’n allen nog gezellig uit eten. Tevens zullen we dan de cursusleidster (Ilse) een kado (een kookboek – want ze houdt van lekker eten) aanbieden als dank voor haar leuke lessen.

Eén reactie op “Laatste Theatersportles…”

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.