“Het is maar een spelletje…!”

Afgelopen weekend ging KEK_ – voor het eerst – op een gezamenlijk weekendje weg. En tijdens dat verblijf in & om een zeer gezellig vakantiehuisje vlakbij zee (in Ouddorp), hebben we ons prima vermaakt. Zo prima zelfs, dat we dit vast en zeker nog eens vaker zullen gaan doen!

Een groot deel van de zaterdagmiddag is de groep lekker bezig geweest met een spel wat ik “Theatersport Jeopardy” gedoopt had, en ook door mij geleid werd.
De opdrachten van het spel waren volledig tot stand gekomen op basis van input van alle spelers zelf. Voorafgaand aan het weekend had ik ze namelijk een lijst van allerlei aparte vragen gestuurd, om zo (soms subtiel) aan input te komen. Net als bij een theatersportwedstrijd. Alleen wisten de spelers tijdens het beantwoorden van de vragen nog niet wat ermee ging gebeuren. (Ikzelf wist dat tot voor een week geleden ook niet ;-))
"Het is maar een spelletje..."Het waren vragen als Een KEK_er loopt een bar binnen. En iedereen die er zit draait zich naar ‘em om. Want bij zich heeft hij/zij een grote ____, een kleine ___, en onder de arm een ____ (leverde o.a. zak patat, fietspomp en gebed zonder einde op). Of: Wat is een one-liner of (lied)tekstregel waarvan je zou willen dat je hem zélf bedacht had?. En: Sorry dat ik te laat ben, maar ____ (leverde o.a. …ik had wat persoonlijke vertraging. op :-) ).

Het spel werd gespeeld in 3 teams, van 3 tot 4 spelers. Telkens als zo’n team aan de beurt was, mocht het een opdracht uitkiezen van het speelbord. Die opdrachten waren verdeeld over 6 categorieën. Met spannende kopjes als In der Beschränkung Zeigt sich Der Meister (games & scènes met heel specifieke restricties), Het is maar een spelletje…! (opdrachten rond favoriete én een paar minder favoriete games), en Vrijheid, Blijheid (opdrachten rond vrije scènes). Aan de opdrachten hingen punten, variërend van 50 tot maximaal 500. Hoe meer punten, hoe uitdagender de opdracht!

Een belangrijke ‘regel’ voor het spel was: de punten doen er totaal niet toe. Want bij een gezellig weekend weg past geen super competitief spel (vond ik). Dat neemt niet weg dat er door de teams zeer fanatiek & enthousiast gespeeld werd. Want iedereen wilde die fan-tas-tisch-e hoofdprijs hebben die er voor de winnaars klaarlag: een grote, KEK-groene bellenblaas-staaf! ^_^

Om extra te benadrukken dat de punten er niet toe deden, kreeg een spelend team de punten niet zomaar. Nee: die kregen ze van de ándere 2 teams. Als een parodie op de rechters bij een theatersport wedstrijd, had ik namelijk iets anders hiervoor bedacht. De naam KEK_ is op zich geen echte afkorting, maar wat als dat wél het geval zou zijn? Waar zouden dan die twee “K”-s voor staan?
En dus gingen telkens de 2 niet-spelende teams de uitvoering van de opdracht van het spelende team beoordelen op 2 “K…”-woorden. Daarvan had ik er zo’n 60 op kaartjes gezet (allemaal positieve woorden, of in ieder geval niet negatief: dus bijv. geen “Kneuterig”). En werden er per opdracht 2 willekeurig gekozen.
Zo kon het voorkomen dat je voor een opdracht een “Prediker” game speelde, waarbij die door het ene team beoordeeld werd op hoe “Kosher” het geheel was, terwijl het andere team keek hoe “Kwispelend” ze alles vonden. Na het uitvoeren van de opdrachten mochten de twee toekijkende / ‘beoordelende’ teams vervolgens elk maximaal de helft v.d. punten van de opdracht toekennen. Daarbij was een puntige & geestige toelichting véél belangrijker – en leuker! – dan een serieuze, technische beoordeling. Tsja, en soms had je dan als team de sterren van de hemel gespeeld in een loopgraaf scène met hartverscheurend liefdesdrama. Maar bleek die gewoonweg niet “Kommercieel” en/of “Kosmetisch” genoeg. En daar gingen je punten dan… ;-)

Het spel werd uiteindelijk gewonnen door team Three The Peas. Al gonsde het daarbij wel zeer sterk rond dat daarbij wellicht ‘enige vorm’ van valsspelen toegepast was. Maar als je het team op de foto hierboven zo blij ziet spelen met die prachtige hoofdprijs / reuzen bellenblaas-staaf, dan vergeet je dat toch meteen?

Alle spelers waren na afloop vol complimenten over het spel, en gaven aan zich uitstekend vermaakt te hebben. Dat maakte de vele, vele uren voorbereidingstijd die in het spel waren gestoken, in één klap helemaal goed besteed! En omdat we tijdens dit spel nog niet eens de helft van alle opdrachten hebben kunnen spelen, kunnen we ’t altijd nóg een keertje spelen. Tijdens een nieuwe weekendje-weg, BBQ, of gewoon zomaar omdat het kan :-)

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.