Een Ongemakkelijke Stilte

Bij deze vorm, die je kan inzetten als oefening maar ook als game kan spelen, begint het verhaal met een metersgrote stilte. Gevolgd door een net zo heftige ontlading/verklaring. (Daarom heet de originele game ook Awkward Aftermath.)
Het is een bijzondere vorm ook: meestal weten de spélers wat er aan de hand is & wat er gaat gebeuren, maar weten de karákters dit (nog) niet. Hier is het precies omgekeerd: de karakters weten al wat er gebeurd is, maar de spelers niet!

Hoe werkt het?

Twee spelers zitten elk op een stoel. Het idee is dat er, nét voordat de scène gestart is, door één van de twee spelers iets héél groots gezegd is. De impact daarvan is zo groot, dat de spelers nu met stomheid geslagen zijn.
Tijdens de eerste minuut van de scène zitten de spelers in stilte en nemen de ander goed in zich op. Ze laten daarbij in hun lichaamstaal nog niet teveel doorschemeren: in ieder geval niet wie van hun beiden de grote uitspraak gedaan heeft. Dat moet een verrassing zijn voor de spelers en het publiek.

Na deze eerste minuut van ongemakkelijke stilte geeft iemand langs de kant een simpel teken. Dat geeft richting de spelers aan dat nu de reactie/impact wél met woorden ingevuld mag gaan worden.
Belangrijk is dat in de eerste zinnen heel snel duidelijk wordt wat er voor de ongemakkelijke stilte gezegd is. Dat gebeurt in een aantal concrete, en declaratieve zinnen (vermijdt vragen). Daarbij vermijd je zoveel mogelijk verwijzende & vage woorden, maar vul je zoveel mogelijk detail in. Dus niet Waarom deed je dat? of Dat is erg (te algemeen), maar Hoe kon je het hele huis in de fik zetten! of Je hebt het gedaan met de au pair!. Daarna volgen nog een paar zinnen met de nodige heftigheid. En het is dan vaak het beste om weer even een korte stilte in te lassen om ook deze laatste zinnen goed te laten binnenkomen.

De scène gaat hierna nog minimaal 2 minuten, en misschien wel 5 minuten door. Dat hangt er helemaal vanaf wat er gezegd is & wordt, en wat daarmee in het spel gedaan wordt. Het is niet nodig dat het neergezette probleem op het einde ook volledig opgelost is: zolang je maar op een mooi & duidelijk punt de scène beëindigd is het allemaal goed.

Tips

  • Deze vorm werkt het beste met negatief nieuws, maar kan ook met groot positief nieuws gespeeld worden;
  • Let op dat het niet altijd dezelfde spelers zijn (‘alfa-spelers’) die het voortouw nemen & de rol van boosdoener op zich nemen;
  • De eerste gesproken zinnen moeten in intentie/intensiteit net zo zwaarwegend zijn als de stilte die er daarvoor was;
  • Zorg dat het nieuws tijdens de hele scène zijn impact blijft behouden: je was niet voor niets een minuut lang stil! Soms zie je namelijk een soort opluchting bij spelers dat de bekentenis eruit is, en dat het wie-wat-waar helder is, en gaat men zichtbaar ontspannen. Maar dan verlies je dus de opgebouwde spanning;
  • Ga als spelers tijdens de 1e minuut niet passief zitten te wachten todat je iets mag aan zeggen. Zorg dat je meteen vanaf het begin al een grote emotie voelt: dat is immers de reden waarom jullie nu stil zijn!
Wil je met je team aan deze, en meer van dit soort spelvormen werken? Schakel me in voor een training!