Briefjesgame met een duidelijk frame

De Briefjesgame is een Theatersport klassieker die draait om ingevulde briefjes die door de spelers in de scène ingevoegd worden. En het komen tot de inhoud van die briefjes, daar zit – denk ik – nog wel ruimte voor verbetering in!

Hoe werkt de game?

Standaard worden voor deze game briefjes gebruikt die het publiek in de pauze ingevuld heeft. Dat levert vaak veel briefjes op, want het publiek vindt dat vaak erg leuk. Probleem is dat de inhoud van de briefjes nog wel eens varieert in bruikbaarheid, wat de flow van de game niet ten goede komt. Daarom geven we je hierna een opzet die je goede input van het publiek oplevert.

Stuur de 2 spelers die de game gaan spelen de gang op. Geef nu 2 mensen elk iets van 10 lege briefjes en een pen. Goede mensen om hiervoor in te zetten, zijn spelers van de tegenstander, de presentator, rechters, of de muzikant. En ze doen dit met z’n tweeën zodat, terwijl eentje een briefje invult, de ander alvast een volgende input vraag kan stellen.
De input vragen zijn van de volgende vorm:

  • Mag ik een uitroep van één woord?
  • Mag ik een zin die je beter niet tijdens een eerste date kunt zeggen?
  • Mag ik een sarcastische zin?
  • Mag ik iets wat je moeder/vader vroeger tegen je zei
  • Mag ik een wijsheid die je op een scheurkalender zou kunnen aantreffen?
  • Mag ik een zin die je beter niet kan zeggen als je bij de hemelpoort staat?
  • Mag ik een regel die je vandaag op een bord, poster of muur hebt zien staan?
  • Mag ik een dialoogregel die zó uit een soap afkomstig had kunnen zijn?
  • Mag ik een mooie regel uit een bestaand lied?
  • Mag ik een regel uit de assemblage-instructies van een ingewikkeld ding (voor in huis)?
  • etcetera…

Zoals je ziet, vraag je dus altijd naar uitspraken. Deze vragen leveren daardoor véél betere input op dan de reguliere manier van uitvragen, waarbij in de pauze het publiek op de briefjes mag invullen wat men maar wil. En o.k., het uitvragen kost wel iets meer tijd, maar dan heb je ook wat :-)

Roep hierna de spelers van de gang terug, en geef ze allebei een stapeltje (dichtgevouwen) briefjes. Die stapeltjes stoppen ze in de broekzak, zodat ze tijdens de scène makkelijk een nieuw briefje kunnen trekken.
De spelers zetten nu eerst duidelijk het wie-wat-waar neer, liefst met zo min mogelijk tekst. Staat die basis, dan kunnen spelers geleidelijk aan een briefje gaan pakken & meteen hardop voorlezen.
De andere speler incasseert dit zo maximaal mogelijk. Beide spelers laten de zin(nen) sowieso goed aankomen: dat maakt de scène dynamisch en boeiend. Na een paar minuten, of wanneer één van de spelers door zijn briefjes heen is, rond je de scène duidelijk af.

Tips:

  • Durf stiltes te laten vallen! Zeker direct na het uitspreken van een briefje doet dat het erg goed. Als de spelers dit niet zelf doen, mag het door bijv. een rechter best aangegeven worden. Stiltes laten vallen helpt bij het incasseren van wat er gebeurt;
  • Vermijd welles/nietes reacties op de zin. Ga juist op zoek naar het contrast wat de zin eventueel aangeeft;
  • Hou de looptijd van de game op een paar minuten. Deze game heeft namelijk de neiging nogal uit te lopen omdat men alle briefjes aan bod wil laten komen. Less is more!
  • Combineer het pakken van het briefje met een opmaat die van nature al om een aparte/vreemde zin vraagt. Zoals Mijn moeder zei vroeger altijd al …., In de handleiding stond …, Ik herinner me nog de tekst op de grafsteen van mijn oom: …. Ga na het uitspreken van de zin zo goed mogelijk rechtvaardigen wat je net gezegd hebt, en kies niet voor een laffe uitweg als Maar hij/zij was gek/dronken/dom/etc. …;
Wil je met je team aan meer van dit soort games werken? Schakel me in voor een training!