Express yourself, deel 2

Gistermiddag heb ik voor KEK_ een ‘uitwedstrijd’ gespeeld tegen de eveneens Utrechtse theatersportvereniging Zet. Het was een middagvoorstelling, wat altijd een heel ander gevoel en energie geeft dan een wedstrijd in de avond. Dat betekende overigens niet dat het geen leuke wedstrijd werd, want dat werd het dus wel.

Ik speelde samen met Ale, Anneke en Hillbrand. Bij de wedstrijd was ik de captain, wat ik altijd _heel_ vervelend vind om te doen (*kuch*). We hadden van tevoren best goed door kunnen spreken welke games we wel (en niet) wilden doen, dus ik had er een lekker gevoel bij.

Onze opening was niet-muzikaal (bij KEK_ houdt men eigenlijk helemaal niet van muzikale openingen, wat voor mij wel wennen is na 3 1/2 jaar wedstrijden muzikaal openen…), maar wel erg grappig & niet te lang. Dat is ook best belangrijk, want sommige verenigingen hebben echt behoorlijk lange openingen, die bijna een scène op zich zijn. Wij wonnen de toss game (zing zoveel mogelijk 1e zinnen van Nederlandstalige Kerstliedjes), en mochten dus beginnen.
Zoals wel vaker, was de eerste game die we speelden geen echt Nobelprijsmateriaal. Het was acceptabel, maar meer een opwarmer voor onszelf, dan dat we hier nou heel erg trots op konden zijn. Ach ja, het hoort erbij. Gelukkig ging het daarna eigenlijk alleen maar beter.
Onze tweede uitdaging was een muzikale, en dat werd bij ons een Troubadour. Drie maal raden wie de zingende Troubadour neerzette… ^_^ Tsja, je kan maar je kunstje hebben, en bij KEK_ is men erg te spreken over hoe goed ik dat kunstje beheers, dus dan moet je daar gewoon maar wat mee doen, zeg ik maar. Ik vroeg een locatie waar je wel zou willen zijn maar nog nooit geweest was. Dat werd een onbewoond eiland. Ook vroeg ik nog “een mooi woord”, en iemand riep heel goochem “Supercallifragilisticexpialidocious“. Hij ging er vanuit dat ik dat wel niet zou kennen, maar ja: welke nicht kent dat woord nou _niet_? Dus het werd een Troubadour over een licht doorgedraaide man (dank je wel Ale) op een eiland waar wilden bleken te wonen die eigenlijk alleen maar “Supercallifragilisticexpialidocious” konden zeggen (dank je wel Anneke). En dat zing je dan zo goed mogelijk aan elkaar. En dat lukt dan ook nog. En dat is dan best leuk ;-)
De derde game moest een korte game zijn. Dus kozen wij voor een game waarin maar 3 zinnen gezegd mochten worden. De locatie was “regenboog”. Ik zal de scène niet helemaal gaan beschrijven, maar hij pakte erg leuk uit, en dat kwam o.a. (even mezelf op de borst slaan) door een ingeving van mijn kant. Het publiek genoot er in ieder geval van, want die gaf ons – voor het eerst – massaal de zaalpunten. W00t!!

Na de pauze speelden we een Draaideur game (“bekend van televisie”). Die startte op zich best goed, totdat we onze eigen opstellingsvolgorde door elkaar gooiden, en we ineens met spelers bij elkaar stonden die dat helemaal niet behoorden te doen. Wat doe je dan? Dan accepteer je dat, en maak je er het beste van. En dat pakte wonderbaarlijk goed uit, ook al was het niet altijd even fijnzinnig :-)
Daarna deden we een experimentje: we speelden voor het eerst, en zonder deze getraind te hebben, de Pavlov game. Ik had hem van tevoren aan de spelers uitgelegd (ik heb hem al eens getraind bij Badmutz), en die waren er erg enthousiast over. Als captain koos ik de prikkels waarop iedere speler moest reageren zo goed mogelijk (ik weet redelijk goed wat iedere speler vaak doet, dus dat pak je dan), en het publiek koos de respons daarop. Die waren “opdrukken”, “een dansje doen” en “hysterisch worden”. Dat leverde een best wel chaotische, weinig diepgaande, maar zeer hilarische scène op, die ons wederom de zaalpunten opleverde.
De wedstrijd hebben we afgesloten met een muzikaal dilemma. Die is erg populair bij KEK_, vooral ook omdat je deze game altijd met alle 4 de spelers speelt. Bij een vorige wedstrijd opende ik deze game (de opzet ervan is behoorlijk bepalend voor hoe goed hij loopt), maar deze keer wees het lot Anneke aan. Anneke zingt niet zo heel erg graag (zegt ze), maar ze kan het dus heel erg goed (ze heeft een mooie stem, al beseft ze dat zelf niet altijd). Ale en ik waren de voors en tegens van haar dilemma (wel of niet bij de schoonouders Kerst gaan vieren). Hillbrand rondde het af met een briljante oplossing. Al met al een game waar we trots op konden zijn, en de zaalpunten die ons dat opleverde, leverde ons ook _net_ de overwinning op. Niet dat het daar om draait, maar het is nooit verkeerd ^_^

En zo kan ik alweer de derde KEK_ uitwedstrijd op mijn conto erbij schrijven (KEK_ speelt echt heel erg veel uitwedstrijden). Volgende week zaterdag is er weer een thuiswedstrijd, maar daar ben ik fotograaf. Het duurt nog tot begin februari voor ik mijn eerste officieële KEK_ thuiswedstrijd mag spelen. Kom vooral kijken dan! (en ook zaterdag, als het kan :-)