De grote theatersport vuurdoop

Vrijdagavond was het dan zover, en was de afsluitende theatersportwedstrijd van de “Theatersport 2” cursus die ik op dit moment volg.

Ik was gelukkig mooi op tijd thuis, dus ik hoefde me niet te haasten om op tijd present te zijn aan het Domplein 4 (waar we om 6 uur verwacht werden). Ik kon dus nog even de hele werkweek uitzennen, een kopje thee drinken, en op mijn gemak alle spulletjes voor die avond bij elkaar zoeken. Rond een uur of 5 belde Babske aan, en om kwart over 5 kwam Gert thuis, dus die kon daarna mooi Babske entertainen, zodat ik rond half 6 weg kon fietsen richting het Domplein.
Onderweg ben ik nog snel langs een bloemenwinkel gereden. We hadden namelijk van onze cursusleider (Onno) op vrijdagochtend nog een mail gekregen met wat laatste tips en opmerkingen, en daarin schreef hij dat het mooi zou zijn als er bloemen zouden zijn voor de pianiste, voor de lichtmens, en voor alle spelers. Omdat ik het vermoeden had dat geen van de andere spelers deze hint zou oppikken (wat later ook bleek te kloppen) had ik dus besloten om nog snel langs een bloemenwinkel te rijden voor een bos van 15 rode rozen (= alle spelers + de presentator/cursusleider + de pianiste + de lichtmens). Dat was dan per persoon maar 1 roos, maar het was beter dan niks dacht ik, en meer kon ik op de fiets ook niet meenemen.


Om 6 uur liepen we door naar de zaal in het gebouw aan het Domplein waar het die avond zou gaan gebeuren. Dat bleek dus een fors grote zaal te zijn, met een echte tribune (met plek voor een man of 100, als je een beetje aanschuift), en met veel professionele verlichting. Kortom, erg stoer! Daar begonnen we al snel met het bij elkaar zetten van het eten, drinken, en wat iedereen nog meer meegebracht had. Mijn eerdere angst dat we niet genoeg zouden hebben bleek daarbij ongegegrond, want er was echt volop eten. Sommigen hadden ook nog toetje en cake en koekjes meegenomen, en die zijn niet eens opgegaan.
Rond kwart voor 7 vond Onno het wel mooi geweest, en hebben we alle spullen die niet in de zaal thuishoorden, overgebracht naar de kleedkamer die in de gang achter de zaal lag. Van die kleedkamer moet je je overigens niet teveel van voorstellen, want de kamer stond voor 3/4 vol met allerlei zooi, maar het voldeed.
Onno dook daarna met een paar mensen het requisietenhok in voor zaken als de toga’s van de rechters, de sponzen, etcetera, zodat dat allemaal op tijd klaar lag. De teamleden namen ook nog even de team yell door. Ik zat zowel voor als na de pauze in team “Andersom” (spelend in witte shirts), en we speelden tegen team “Roodkapje” (spelend in rode shirts). Een aantal spelers fungeerden voor de pauze als rechters, en speelden dan na de pauze met een team mee (en vice versa). Ik was erg blij dat ik beide helften als speler mocht meedraaien. Mede hierom, maar ook omdat ik het zelf graag wilde, werd ik ook tot team captain gebombardeerd. Cindy (u kent haar niet) werd uitgeroepen tot de team captain van “Roodkapje”.

Toen zijn we met de beide teams gaan zitten om de games lijst van die avond vast te stellen. Terwijl we daarmee bezig waren kwam de inval-lichtmeneer de verlichting goed instellen (de echte lichtmeneer was ziek, dus deze invaller kwam alleen de zaak goedzetten, maar kon niet blijven om het licht te bedienen), dus toen begon het al ergens op te lijken. We hadden van Onno een kwartier te tijd gekregen om de games te kiezen die wij met ons team wilde gaan spelen. We probeerde om daarbij een paar muzikale games te doen, games die niet al te lang duurden, en ook games die je met het hele team speelt. Na een kwartier hadden wij onze keuze gemaakt, en ging ik met de andere captain (Cindy) de gang op om onze gameslijsten op elkaar af te stemmen. Dit om te voorkomen dat we allebei binnen dezelfde uitdaging dezelfde game zouden spelen en/of om ervoor te zorgen dat de overlap in games niet te groot was. Onze lijst was als volgt:
(voor de pauze:)
een vrije scène met een door het publiek ingevulde eindzin;
“drie-in-de-pan”, rond een dagelijkse handeling
“opera”, met een door het publiek ingevulde titel.
(na de pauze:)
“cluedo”;
“dia show”, met een door het publiek ingevuld onderwerp;
een muzikale “space jump”, met een door het publiek uitgekozen muziekstijl voor iedere speler.

Terwijl ik met Cindy op de gang zat, waren de andere spelers al druk bezig met allerlei opwarmgames. Nadat we onze keuzes gemaakt hadden, voegden we ons bij deze groep, en warmden lekker mee op. Ik merkte toen ook hoe belangrijk die warming up is: als ik ‘koud’ de wedstrijd in gestapt was, had ik heel anders gespeeld, en ik denk met mij alle medespelers. We deden dus allerlei soorten opwarmoefeningen, variërend van fysieke opwarming tot creatieve opwarming (snel gekke dingen verzinnen) en muzikale opwarming (lekker ‘jammen’ met de pianiste, die deze warming up ook erg waardeerde, want zij vond het ook prettig als ze voor de wedstrijd er even goed in kon komen).

Rond kwart over 8 was het dan zover. Wij trokken ons terug naar de gang achter de zaal, en het publiek mocht binnenkomen. Toen iedereen binnen was, heeft Onno ze eerst uitgelegd wat er allemaal ging gebeuren, en heeft hij ze daarna ook nog fysiek opgewarmd (met “hoofd-schouders-knieën-…” – een kinderspelletje wat ik helemaal niet kende, maar iedereen in de zaal blijkbaar wel, want ze deden allemaal vrolijk mee). Daarna kwamen de beide teams op, en deden hun yell. Als laatste kwamen, uiteraard onder fors boe-geroep, de rechters op.
Onno had een toss-game bedacht (= de game die bepaald wie mag beginnen) waarbij we op een rij moesten gaan staan en zingen. Dat ging allemaal blijkbaar net te goed, waardoor er maar geen beslissing viel, en deze toss-game langer duurde dan menige game die we die avond zouden spelen :-) Uiteindelijk werd “Andersom” als winnaar aangewezen.

Tijdens de eerste uitdaging kon je merken dat beide teams toch nog wat op temperatuur moesten komen (en de zenuwen speelden ongetwijfeld ook mee), maar beide teams sloegen zich er uiteindelijk goed doorheen. Deze eerste uitdaging werd, als ik me niet vergis, door “Roodkapje” gewonnen.
Tijdens onze tweede uitdaging mocht ik voor het eerst als speler in actie komen, samen met Hanneke. De dagelijkse handeling was tandenpoetsen, en die werd eerst neutraal gespeeld. Daarna speelden we dezelfde handeling in de door het publiek gekozen emotie van “wraak” (wat ons een aantal rozen opleverde!). Als laatste speelden we de handeling in de gekozen emotie “verliefdheid”. Daarbij nam ploeggenoot Ruud mijn rol over (en ook deze vertolking leverde een aantal rozen op). Deze tweede uitdaging werd (wederom als ik me niet vergis, want ik weet het niet meer zo precies meer) gewonnen door “Andersom”.
Aan de laatste uitdaging deed ik ook weer mee, wederom tezamen met Hanneke. De titel van de opera werd “De flamencodanseres”. Ik heb mijn best gedaan om een flamencodanser neer te zetten (al mompelden sommige kenners achteraf dat het meer een tango was wat we speelden, maar dit terzijde ;-) Ik zal er meteen eerlijk bijzeggen dat het verhaaltje van onze opera flinterdun en ultrakort was, maar Hanneke en ik trokken onze scheuren zo goed open, dat het publiek het allemaal wel prima vond. Van deze uitdaging weet ik niet meer wie hem gewonnen heeft, maar we hebben wel weer een aantal rozen gescoord.

Tijdens de pauze bood Babske aan Onno aan om het licht te bedienen. Dat bedienen gebeurde via een kastje/afstandsbediening met daaraan een lange kabel. Onno had tijdens de eerste helft dit zelf gedaan, maar omdat hij ook de presentator was, ging het nog wel eens mis (hij struikelde meerdere keren over de kabel, en trok nog een keer een vaas bloemen met de kabel om :). Na de pauze verzorgde Babske dus – heel professioneel – het licht.

De tweede helft van de wedstrijd begon voor ons met “Cluedo”. Het beroep van de moordenaar werd duikinstructeur, de locatie van de moord werd de sauna (nadat “bordeel” door de rechters terecht afgekeurd was), en het moordwapen werd – met dank aan Babske – een salami. We hadden 4 minuten de tijd om deze game af te werken, en dat lukte ons zonder al te grote problemen. Het beroep, en de locatie werden ook correct door de laatste speler geraden, alleen het moordwapen ging fors de mist in en werd o.a. als champignon, en als snoepje herkend ^_^.  Deze uitdaging werd door “Roodkapje” gewonnen (dankzij hun hilarische doventolk met culinair onderwerp).
Het onderwerp voor de dia show van onze tweede (of eigenlijk vijfde) uitdaging, was “badmode”: dit leverde menige kittige en opwindende pose op! Het door Hanneke bij de dia show gegeven commentaar was bijzonder humoristisch en maakt heel goed gebruik van het uitgebeelde, en dat leverde ons de nodige rozen en de overwinning bij deze uitdaging op.
Beide teams sloten de wedstrijd met een muzikale uitdaging af. Omdat “Roodkapje” tijdens hun laatste game een gele kaart gescoord hadden, speelden wij onze game met een Roodkapje speler als decorstuk erbij. De 4 muziekstijlen voor onze “Space Jump” bestonden uit ‘smartlap’, ‘blues’, ‘kinderliedje’ en ‘gangsta-rap’ (voor mij). De locatie werd – dankzij Gert – de ballenbak, en de speler van Roodkapje moest dus een bal in de ballenbak spelen. Deze game verliep ook erg goed, zeker ook dankzij de prachtige en meeslepende zang van Hanneke (die de game startte en afsloot). Ik heb nog overwogen om voor het spelen van de ‘gansta-rap’ mezelf eens flink me in het kruis te grijpen, en veel schunnige taal uit te slaan (wat toch de essentie van de meeste gangsta-rap is ;-), zodat er eindelijk eens een keer een rode kaart zou gaan vallen, maar vond het iets te zeer een schot voor open doel, en bovendien was het de laatste game van de hele avond, dus ik koos ervoor om het niet te doen en het allemaal wat ‘kuiser’ te houden. Deze uitdaging werd door “Andersom” gewonnen.

Terwijl de rechters de punten optelden voor de einduitslag, speelden we met iemand uit de zaal (naar later bleek de moeder van 1 van de spelers) de game waarbij je een muzikale ode aan deze persoon opdraagt. We speelden het met de hele groep. Het kwam allemaal niet helemaal uit de verf, maar we hadden er zoveel lol bij dat dat niemand wat kon boeien.
Daarna werd de einduitslag bekend, en bleek dat team “Andersom” gewonnen had! Na het nodige applaus, en het uitdelen van de bloemen (waarbij Babske nog een bos rozen scoorde omdat ze het licht zo goed verzorgd had), was de wedstrijd dan toch echt voorbij.

Daarna hebben we ons snel opgefrist en omgekleed. Het was ondertussen kwart voor 11, en we moesten om 11 uur het gebouw uit zijn, dus we hebben in ongeveer een kwartier alles weer netjes opgeruimd, zodat de zaal er weer helemaal netjes bijlag.
Daarna zijn we met een deel van de groep nog een tijd gaan naborrelen bij restaurant-café “Lofen” wat ook aan het Domplein ligt. Daar hebben we lekker zitten napraten en nagenieten van de hele avond. Om een uur of 12 vond ik het toch echt wel mooi geweest, en ben ik naar huis gefietst.

Het was een geweldige avond, waarvan ik intens heb genoten. Je kan tijdens de cursus nog zo vaak games in een lokaal onder TL-verlichting trainen, maar het is niet te vergelijken met het spelen van diezelfde games voor een echt publiek, in een grote zaal, met begeleiding van een pianiste, en met professionele verlichting: het echte ding is zovele malen intenser en leuker – dat valt gewoon niet met elkaar te vergelijken!
Het spelen van de wedstrijd is me erg goed bevallen. Ook het spelen van captain, met daarbij het uitleggen van de games aan de zaal, beviel me erg goed. En volgens de volstrekt objectieve mening van Gert en Babske was het ook iets waarvan duidelijk te zien was dat het me wel lag (zowel het spelen als speler als het optreden als captain). Dit smaakt(e) naar meer!

Komende donderdagavond hebben we onze allerlaatste les van de UCK cursus. We waren het er vrijdagavond al met z’n allen over eens dat het erg prettig is dat we na de wedstrijd nog een cursusles hebben. Zo kun je nog op je gemak afscheid van elkaar nemen, en ook kun je de wedstrijd met z’n allen nog eens nalopen om te zien wat er goed ging, en wat je wellicht nog een keer wilt oefenen (lijkt mij tenminste erg nuttig en interessant om te doen – daar leer je tenslotte het meeste van). En het zal vast ook nog gaan over wie er doorgaat met de 3e theatersportcursus bij het UCK, genaamd “Club UCK” (spreek uit als “uk” als in “ukkie”). Deze cursus is volledig gericht op het spelen van wedstrijden, en het is ook de bedoeling dat je twee uitwedstrijden gaat organiseren. Aan het einde van de cursus zou je als groep in staat moeten zijn om zelfstandig wedstrijden te organiseren en te spelen.
Mij spreekt de 3e cursus wel aan. Het zal afwachten zijn of er genoeg inschrijvers voor zijn (het minimum is 9), maar dat zie ik dan wel. Zelfs als ik bij Badmutz aangenomen wordt, lijkt me deze cursus nog nuttig, omdat ik zo ook de wedstrijd-gerelateerde vaardigheden kan aanleren en uitbouwen.

5 reacties op “De grote theatersport vuurdoop”

  1. Zoals ik je al verteld heb (want we hebben het er natuurlijk al over gehad), vond ik jou als captain erg sterk: je komt zelfverzekerd over en legt duidelijk aan de zaal uit wat jullie gaan doen. Samen met Cindy en Hanneke behoor jij zeker tot de beteren van de groep. Ondanks dat niet alle games even lekker verliepen, was het toch zeer amusant voor het publiek om naar te kijken. En dit komt natuurlijk ook door het goed verzorgde licht van Babske. Vooral het licht op de rechters als zij aan de beurt waren was erg goed. En zaallicht voor Cindy als zij ging spreken. Je kunt aan jou absoluut merken dat je het in je hebt, dus meetrainen met Batmutz is zeker goed voor je. Ik zou echter niet de hele groep aanraden om door te gaan met theatergroep ;-)

  2. ik heb ook erg genoten. was vooraf heel benieuwd hoe het zou zijn en het is dus niks tegengevallen!!! ik moet zeggen dat ik de captain van roodkapje erg goed vond, misschien wel de beste van de groep. haar doventolk was inderdaad vreselijk hilarisch en ook de paus deed ze geweldig. ik vond het trouwens ontzettend knap van je (en de hele groep) dat het gebrek aan geoefende zangstemmen niemand tegenhield om lekker te zingen. jij en hanneke (is ze nederlands? ik meende een vaag accent te horen ook buiten de badmode scene)
    maarruh, wat vind jij nou van hanneke, ik had op de een of andere manier het gevoel dat er niets tussen jullie was.
    en het eindlied, ging dat wel naar jouw wens?

    1. maarruh, wat vind jij nou van hanneke, ik had op de een of andere manier het gevoel dat er niets tussen jullie was.

      Eh, dat er niets was? Ik kan het juist altijd erg goed vinden met haar. Ze is bij de les altijd erg positief, en ze kan ook nog eens erg mooi zingen, dus van mij heeft ze dan al alle punten binnen.
      (Of was “niets” een typefout? Indien nee: leg uit, leg uit. Ik snap het niet…)

      en het eindlied, ging dat wel naar jouw wens?

      Bedoel je daarmee de ode aan Tecla (de vrouw uit het publiek)? Die ging nogal rommelig ja, maar dat kwam waarschijnlijk door de hektiek van het moment. We hadden iets dergelijks ook nog nooit geoefend, dus dan is het niet zo vreemd dat het wat rommelig verloopt. Dat hoort erbij.

      1. ah ik had het dus helemaal verkeerd geintrepeteerd, ik dacht dat jij en hanneke elkaar helemaal niet lagen :)
        weet niet waar ik dat op basseerde, zomaar een gevoel

        nee ik bedoelde het allerlaatste lied
        hoe meer je het doet hoe gekker je wordt
        je stond er wat verloren bij

        maar hey
        misschien zag ik dat ook fout

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.