De eerste Theatersport les!

Gisteravond ben ik naar de eerste les geweest van de cursus “Theatersport I”!
Ik was even bang dat ik door het feest op Terschelling te vermoeid zou zijn om lekker aan de 1e les te kunnen deelnemen, maar dat viel achteraf gezien heel erg mee.
Ik wist niet precies wat ik moest verwachten, dus ik was bijzonder nieuwsgierig wat er komen ging. De cursus is tien dinsdagavonden lang van 8 tot 10 uur (en al na de eerste les vind ik dat veel te kort: van mij had het gerust 3 uur lang mogen duren!).

De les begon met een voorstelronde, waarbij de bedoeling was dat je jezelf kort introduceerde. Echter, in je verhaal moest je 1 leugen verwerken. Je hoefde achteraf niet te vertellen wat die leugen nou was. Ik weet niet precies wat de achterliggende gedachte hierbij was, maar ik vond het wel een erg grappige oefening: bij iedereen ging je je afvragen welke feit uit het verhaal de leugen zou zijn. Ikzelf had – weinig origineel – gelogen dat ik in Nieuwegein werkte, in plaats van in Amsterdam. Ik wilde eerst gaan vertellen dat ik met een vriendin samenwoonde, maar vond dat te cliche-matig…

Na de vertelronde kregen we een paar basistips, zodat de start voor ons makkelijker werd.
De belangrijkste tip daarbij was om niet te hard te proberen om origineel te zijn: doe gewoon wat in je opkomt, en als er even niets in je opkomt, verwerk dat dan gewoon in je stukje (bijvoorbeeld door zogenaamd iets van dichtbij te bekijken, of door bijvoorbeeld te gaan stotteren). De tip werd gegeven, omdat wanneer je te zeer gericht bent op origineel zijn, je al heel snel gaat blokkeren, en dat is iets wat je zeker niet hebben wil.
De cursusleidster (Iris) zei dat hoe minder je dingen ging uitdenken, hoe beter het vaak ging. Dit is ook 1 van de redenen waarom de cursus mij aansprak: door dit soort zaken word ik gedwongen om zo spontaan mogelijk op dingen te reageren, en niet – zoals ik zo graag doe – teveel de dingen al van tevoren gaan uitdenken en plannen.

Verder hebben we allerlei oefeningen gedaan, waaronder een oefening waar we in twee groepen (van 6 personen) gesplitst werden, waarbij de mensen van dezelfde groep zoveel mogelijk dezelfde bewegingen moesten uitvoeren (“alsof je een school vissen bent”). Deze oefening leerde je om – subtiel – te letten op wat de groep doet, en om aan te voelen wie de groep (op dat moment) leidde. Ik vond het erg vermakelijk om te zien wat er gebeurd wanneer je besluit om het voortouw te nemen, en dan de hele groep je ziet volgen. Heel apart!

Verder hebben we ook slow-motion sport gedaan. Dit is een redelijk klassieke Theatersport oefening, waarbij 1 of 2 mensen in slow-motion een sport uitvoeren, terwijl een (tweede of) derde persoon verslag van het geheel doet. De oefening leert je goed samenwerken: soms weten de sporters even niet wat ze moeten doen, en dan kan de verslaggever helpen door in zijn commentaar hints te geven (“Misschien gaat Piet nu de door hemzelf ontwikkelde variant aan ons tonen”), en de sporters kunnen de verslaggever weer inspireren door creatief voort te bouwen op zijn suggesties.
Ikzelf deed bij deze oefening aan slow-motion karate, wat heel lekker ging. De verslaggever gaf ook veel hints, en dat hielp een heleboel.
Bij een paar van de groepjes die na ons aan de beurt kwamen, werd het moeilijker gemaakt doordat ze een niet bestaande sport uit moesten beelden (zoals “bungy-sky-jumpen” en “hink-stap ballet”).

En zo deden we nog een aantal oefeningen, waarbij de tijd voorbij vloog. Je kon tijdens de les goed merken dat de cursisten – waaronder ikzelf! – al vrij snel de schuchterheid lieten varen, en zich helemaal in de oefeningen lieten gaan.
Het deed me ook goed om te merken dat ik mezelf heel gemakkelijk als vrijwilliger voor oefeningen aanbod, en dat ik ook vaak zat te popelen om aan een ‘stukje’ mee te doen. Ik durf te zeggen dat ik tot de meest actieve deelnemers van de 1e les behoorde, en kijk dan ook nu al reikhalzend uit naar de volgende les!

6 reacties op “De eerste Theatersport les!”

  1. Hartstikke leuk om te horen dat het zo goed ging!

    Is het nou de bedoeling dat jullie een theater-sport groep gaan vormen en ook aan wedstrijden gaan meedoen?

    1. Is het nou de bedoeling dat jullie een theater-sport groep gaan vormen en ook aan wedstrijden gaan meedoen?

      De cursusleidster benadrukte dat dat op zich wel een mogelijkheid was (om op het einde mee te doen aan een wedstrijd), maar zei dat we dat idee meteen weer los moesten laten. Ze wilde niet dat dit een druk op ons zou (gaan) leggen: we gaan gewoon 10 lessen lang lekker aan Theatersport doen, en zien dan aan het einde wel verder.

      1. Waarschijnlijk ook wel het beste. Eerst gewoon lekker spelen en een beetje aan elkaar wennen, dan kan je altijd nog wel zien wat je verder doet.

        1. Bij theatersport moet je ja een niet bestaande sport doen..
          Je hebt daar bij 2 spelers en een verslaggever..
          Maar hoe heet die andere dan?
          Die uitleg over de sport geeft?

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.