De eerste echte Mutzentraining sinds De Grote Vakantie

Gisteravond was de eerste echte Badmutz training sinds de zomervakantie. Het nieuwe seizoen werd meteen gestart met een les van een gastdocent. Deze docent heette Michiel, en hij is “bekend van Radio & TV”. Tenminste: een jaar of zo geleden was er een reclamespotje van – ik meen een uitzendbureau – waarin een jongen alleen een dag lang een bouwmarkt draaiende hield terwijl het vaste personeel een uitje had. Nou, die jongen die verzorgde dus gisteren onze les. Hij speelt ook zelf theatersport bij “De Lelijke Eendjes”. En hij is in werkelijkheid kleiner dan hij op t.v. overkwam ;-)

Zijn les bleek erg fysiek van aard te zijn, en was specifiek gericht op observeren wat er binnen de groep gebeurd.
We hebben allerlei oefeningen gedaan waarbij we elkaars houdingen spiegelden (imiteerden). Deze oefeningen werden in een prettig tempo steeds een stapje uitgebreid. Eerst bleven we allemaal op een vaste plaats staan en spiegelden we dezelfde persoon (‘de leider’), later varieerde de leider telkens afhankelijk van hoe we stonden en gingen we ook rondlopen. Het is een beetje moeillijk om uit te leggen hoe dat gaat, maar het was erg leuk om te doen en ook erg grappig om naar te kijken. Wat me ook erg aansprak was dat je, doordat je zo intensief bezig bent met elkaar in de gaten te houden, ook totaal niet in je hoofd bezig bent. Het komt dus helemaal niet in je op om dingen te gaan plannen of helemaal te gaan uitdenken, want dan volg je de groep niet meer en val je onmiddelijk door de mand.
Al snel deden we een oefening “moderne dans” waarbij in groepjes van 3 of 4 de eerder geleerde zaken toegepast werden, en waarbij wisselend mensen elkaar imiteerden/volgden en wisselend juist iets totaal anders deden. Deze oefening werd daarna uitgebreid met een soort coach die de dansende spelers aanwijzingen gaf over hoe ze hun spel konden bijsturen (‘maak een symmetrisch figuur’, ‘meer contact’, ‘slow motion’, etcetera).
Uiteindelijk bleek dat al de oefeningen een opmaat waren voor het spelen van de game “Modern gedicht”. Daarbij wordt 1 speler de dichter van een modern gedicht wat door de andere 3 speler uitgebeeld wordt, op de manier zoals we daarvoor getraind hadden. Wat de dichter daarbij doet is de eerdere aanwijzingen van de coach verpakken in korte dichtregels: “spastische slow-motion”, “intens contact”, “euforisch einde”, etcetera. Dit bleek een erg leuke game te zijn, die vooral ook erg leuk was om naar te kijken. Het gespeelde als ‘absurd’ omschrijven is daarbij nog een understatement ^_^. Wij als Mutzen waren ook dusdanig enthousiast over de game dat we hem vast nog eens in wedstrijd gaan doen. De game spreekt ons ook erg aan omdat hij zo afwijkt van de gebruikelijke – veela verhalende – games.

Al met al een zeer geslaagde openingsles! Volgende week ga ik waarschijnlijk de les verzorgen. Ik heb nog geen definitieve keuze gemaakt waarover die gaat, maar zeer waarschijnlijk wordt het een les rond monologen of een les rond het spelen van emoties.