Kwestie van karakter (JA!-training, deel 2 & 3)

Vorige week woensdagavond was training 2 van mijn ‘bloktraining’ (inmiddels omgedoopt tot de JA!-training). Een avond waarop we volop aan de slag zijn gegaan met de karakters die we voor iedereen bedacht hadden, op basis van de spel-tips van training 1.

De achterliggende gedachte van training 2 was om iedere speler aan zoveel mogelijk van zijn spel-tips te laten werken. Dat gebeurde in de vorm van een handzaam & helder karakter, wat via een groepsproces tot stand was gekomen.
Laat ik mezelf als voorbeeld gebruiken. Mijn belangrijkste spel-tips waren: meer klein spel, ondersteunend spelen, laat dingen meer binnenkomen, minder in de controle gaan zitten, en naturel karakters. Het karakter wat de groep daarbij bedacht had, was Herman: man, 50 jaar oud, conciërge, met de goede karaktereigenschappen “zorgzaam” en “behulpzaam”, en de slechte karaktereigenschap “niet assertief”.
Kijk, zo’n karakter biedt toch een stuk meer houvast dan een losse rijtje spel-tips! En je kan meteen een vliegende start maken wanneer je er in scènes mee aan de slag gaat.

Hans neemt even een momentjeTijdens de training heb ik de spelers geleidelijk aan het karakter leren kennen. Eerst ging ieder voor zich op zoek naar hoe je het karakter fysiek & non-verbaal neer kan zetten. Als iemand bijvoorbeeld “zorgzaam” is, waar voel je dat dan in je lichaam, en hoe uit zich dat fysiek? Ook ging iedere speler voor zich op zoek naar een fysiek ankertje: een bepaalde beweging of houding, op basis waarvan de speler heel snel weer de essentie van zijn karakter terug kan pakken. Een soort fysiek ezelsbruggetje dus.
Daarna stelde ieder karakter zich op zijn eigen manier voor aan de groep, en maakte het voor ’t eerst kennis met de andere karakters. Ook dat deed iedereen op de manier die het beste bij zijn of haar karakter paste.

De hoofdmoot van de avond bestond uit het spelen van scènes waarin telkens één karakter de hoofdrolspeler was. Twee andere karakters vervulden hierbij de bijrol.
Samen gingen ze gesprekken voeren, waarbij men door middel van (slim gestelde) vragen én spontaan gegeven antwoorden, op zoek ging naar zaken die we nog niet wisten van het karakter in de hoofdrol. Daarbij bleek dat het nog lang niet altijd zo gemakkelijk was om daarbij de focus ook echt op de hoofdrolspeler te houden, resp. om de bijrollen ook te beperken tot bijrollen. En dat was goed, want zo waren er volop leermomenten voor iedereen! ;-)

Morgenavond heeft de training een heel andere invalshoek. Wanneer ik namelijk alle spel-tips naast elkaar leg, zijn er een aantal die bovengemiddeld vaak voorbij komen. Zoals meer fysiek spel, meer variatie in de neergezette karakters, en jezelf en/of anderen meer verrassen of juist meer ruimte geven aan anderen & de controle loslaten.
Ik ben nou al heel benieuwd wat deze 3e (en alweer laatste…) avond voor moois en verrassends op gaat opleveren!