“Dank je wel…”

Wat is er leuker dan cadeautjes krijgen?
Wat is er leuker dan cadeautjes krijgen van mensen die duidelijk heel veel om je geven?

Afgelopen woensdagavond gebeurde precies dat: ik kreeg van 12 mensen, 12 fantastisch mooie cadeautjes. Ik kreeg van 12 medespelers op 12 verschillende manieren te horen waarom ze het fijn vinden om met mij te spelen, met mij te improviseren. Of waarom ze gewoon mij fijn vinden.

Ik hoefde verder niets te doen. Alleen maar de cadeautjes in ontvangst nemen. Even een moment nemen om ze écht te ontvangen. En daarna welgemeend Dank je wel zeggen.
Klinkt niet heel erg moeilijk, toch?
Klinkt zelfs heel fijn.
En het was ook heel erg fijn.
Maar ook heel moeilijk…

Dit was niet ‘alleen maar’ cadeautjes geven. Het was ook de eerste oefening uit mijn persoonlijke “JA!”-training. Want op het podium mag ik heel zelfverzekerd overkomen, maar complimenten aannemen is niet iets wat ik erg makkelijk vind & doe.
Kortom: het was een oefening die me op het lijf geschreven was!

Twaalf mensen zien die oprecht om je geven. Die méér om je lijken te geven dan jijzelf doet. Dat maakt heel veel los.
En ook dat werd me gegeven: de ruimte om ook dát, die emoties, gewoon er te laten zijn.
De hele training van die avond was heel mooi en heel leerzaam. Maar alleen al om deze ene oefening. Die eerste 10 minuten. Was het voor mij een groot succes.
Ik zou nu nog veel meer kunnen zeggen. Maar ik heb iets geleerd woensdag. Dus ik zeg alleen nog maar… “Dank je wel!