Foute feestjes blijken soms toch wel weer erg leuk…!

Op donderdagavond 17 december was het jaarlijkse bol.com Kerstfeest. Dit jaar was het feest in zaal Ottone, een voormalige kerk aan de Kromme Nieuwegracht in het historische centrum van Utrecht. Zoals gebruikelijk trad ook op deze avond weer de semi-gelegenheidsband “Blue Band” op. Dat is een band van allemaal personeelsleden van bol.com, met deze keer ook 2 ex-medewerkers (allebei zijn ze in het afgelopen jaar bij bol.com weggegaan).

Eigenlijk hadden we dit jaar helemaal niet met de band op willen treden, omdat we het allemaal nogal druk hadden in november en december. Maar toen half oktober ineens het verzoek kwam of we toch op wilden treden, zijn we toch weer aan de bak gegaan. Dat was niet altijd makkelijk (de Blue Band heeft een heel eigen dynamiek wat betreft besluitvorming en samenwerking…), maar uiteindelijk leverde het wel een erg leuk en knallend optreden op.

Thema van ons optreden was dit jaar “foute muziek”. Dat idee ontstond spontaan, misschien ook wel ingegeven door het feit dat 1 van de bandleden hele “foute” pakken kon regelen, en niet kon wachten om die tijdens een optreden te showen.

Dit jaar zong ik zowel de nodige partijen backing, als ook een aantal nummers als lead zanger. De setlist – ontstaan na de gebruikelijke lange discussies – was in lijn van het algemene thema “fout”, ook al stonden er ook wat minder direct “foute” nummers in. We hebben o.a. “Eye of the Tiger“, “Heaven Must Be Missing Angel“, “Lady Marmalade” en “All I Want for Christmas…” gedaan (best knap, als je weet wat ik van Mariah C. vind… ;-) Bij die nummers heb ik ook de nodige backing vocals verzorgd.

Als lead zanger heb ik “Kiss” van Tom Jones gedaan, wat een herhalingsoefening van 2 jaar geleden was, maar ’t blijft een lekker nummer om te doen (en ik durf te zeggen dat ik de zaal lekker meepakte). Ook deden we “Rudy, a message to you” van The Specials (vooral voor Peter, onze trombonist). We deden ook “Y.M.C.A.” van The Village People, maar dan wel een halve toon lager dan het origineel, want anders haalde ik de hoge noten niet.
Last but not least, heb ik ook nog “The Final Countdown” van Europe gedaan. Om de een of andere manier bleek die bij repetities telkens net te hoog voor me, terwijl er bij het meezingen-in-de-auto niets aan de hand was. En het nummer lager zette klonk voor geen meter. Dus erg blij werd ik er niet van… totdat ik tijdens een repetitie voor de gein het nummer ging grunten. Of eigenlijk: het ging zingen zoals Metallica het gezongen zou hebben (stukje onverwerkte frustratie van 1 jaar geleden ;-). Dat klonk bijzonder apart, maar de 2 ‘lead’ gitaristen vonden het helemaal top. En dus stond ik dat nummer tijdens het optreden (half) te grunten. Het allerleukst was de reactie van de zaal, want niemand verwachtte dit. En – als ik het mag zeggen – het klonk ongelofelijk stoer! Men verwachtte niet dat ik het zo uit m’n strot kon krijgen, en ik was m’n stem half kwijt na afloop. Maar het was helemaal top!!
We kregen van de zaal een heerlijk positieve respons op ons hele optreden, en zeker vlak voor het podium werd er door sommigen enthousiast gedanst en gesprongen. We kunnen heel tevreden op dit optreden terug kijken. En we vonden onszelf ook vele malen beter dan de ‘suprise act’ de later op de avond nog langskwam (2 half playbackende travo’s, die maar mild amusant waren)(als de dansvloer tijdens je optreden steeds leger wordt, dan zegt dat vast wel iets, zullen we maar zeggen…).

De hamvraag na dit alles is: zou je een volgende keer weer meedoen? Ik heb – zeker in november – meer dan eens geroepen dat ik het nooit meer zou doen. Maar na dit heerlijke optreden zeg ik even “nooit, nooit”. En het duurt weer een hele tijd voordat dit weer gaat spelen, dus ik zie dan wel weer ^_^

Breedbeeld