De eerste Kleinkunst les

Vanavond was de eerste les van de cursus “Basis Kleinkunst” bij het UCK. De cursus wordt op de maandagavond gegeven, en je kon kiezen uit les van 18.15-20.15 uur of van 20.30-22.30 uur. Omdat de late les wel erg laat is afgelopen, en ik op dinsdag ook al vrij laat in bed lig, heb ik gekozen voor de vroege les. Het is even wat plannen met het eten, maar dan heb je ook wat ;-)

De eerste les was meteen een afwijkende, want de docent bleek ziek te zijn. De honeurs werden daarom vandaag waargenomen door de pianist die de lessen begeleid. De les begon met een voorstelrondje, waarbij we van iedereen in een paar termen moesten opschrijven wat onze eerste indruk van die persoon was. In de les van volgende week wordt met die indrukken iets gedaan, maar wat precies werd nog niet verklapt: ik ben erg benieuwd (en erreg nieuwsgierig wat voor een eerste indruk ik bij mensen opwek!).
Meteen daarna kregen we te horen dat het een zing-zang les zou gaan worden: erg vervelend dus!! We werden eerst gevraagd om ons in een paar regels, al zingend & onder begeleiding van de pianist, voor te stellen. Dat was nog best lastig, omdat de pianist de melodie bepaalde, maar het was daardoor ook erg uitdagend om te doen. Het liep bij bijna niemand meteen echt lekker, maar we kwamen wel wat op temperatuur zo.
Daarna deden we het rondje nog een keer, maar nu werd ons gevraagd om eerst wat met de melodie – die bij iedereen anders was – mee te neurieëen of hummen voordat je tot echt zingen overging. Dat was om ervoor te zorgen dat je meer vertrouwd met de melodie raakte. Dit rondje ging bij de meesten al een stuk beter, inclusief bij mijzelf. Ik had eerst een tekst van tevoren willen bedenken, maar besloot – geïnspireerd door een cursist voor mij – om me te laten inspireren door de melodie en met de melodie en woorden te gaan spelen. Dat leverde een niet onaardig ‘liedje’ op (al zeg ik het zelf :-)
Daarna werd ons gevraagd om een tekst van 4 tot 8 regels te schrijven over iets wat we haatten, waar we ons aan stoorden, etcetera. Het mocht van alles zijn: iets groots, iets kleins – wat wij net wilden. Ik besloot om iets te schrijven over mijn perfectionistische trekjes. Dat leverde, toen we de tekst gingen zingen, meteen een belangrijk leermoment op: ‘perfectionistische’ is een woord wat NIET geschikt is om in een liedje te gebruiken! Ik heb de tekst 3 keer gezongen, en geen van de 3 keren kreeg ik het woord ook maar in de verste verte uit mijn bek… Verder had ik mijn zinnen aan de lange kant gemaakt (nog zo’n leerpuntje!), waardoor ik flink moest improviseren toen de pianist een snelle melodie inzette (de snaak!). Uiteindelijk kwam het allemaal toch heel aardig op z’n pootjes terecht.

Al met al is de les me goed bevallen, en ik kijk ook erg naar de rest van de cursus uit. Wat me vooral leuk lijkt aan Kleinkunst, is dat je langer aan 1 ding doorwerkt. Bij theatersport is het allemaal wat vluchtiger, terwijl ik sterk verwacht dat je bij Kleinkunst meer dingen gaat opbouwen.
Het niveau van de 10 mede-cursisten – voor zover je daar natuurlijk na een eerste les iets zinvols van kunt zeggen – is erg wisselend, maar ik denk dat dat juist bij de lessen die nog komen gaan dit tot interessante resultaten kan gaan leiden. Er zit 1 vrouw/meisje tussen waar ik het denk ik goed mee kan gaan vinden: qua spel (en zang!) lijken we (vrij) veel op elkaar, dus wellicht komt hier nog een interessante samenwerking uit voort. We zullen zien…!