Haiku’s, haiku’s, en nog eens haiku’s…

Ik ben nu volop bezig met het schrijven van haiku’s. Omdat het onderwerp ook niet altijd serieus hoeft te zijn, kwam ik op de volgende haiku uit:

Kamerplanten

Herfstkleur overal
Dieprood, aardebruin, goudgeel;
Waar is de gieter?

Verder ben ik druk bezig geweest met foto-haiku’s. De inspiratiebron daarvoor vormde deze site.
Tot nu toe heb ik vier van dergelijke combinaties van foto en haiku gemaakt:

Ik ben erg tevreden over deze foto-haiku’s. De combinatie van gedicht en foto spreekt me erg aan, en ik overweeg dan ook sterk om ze permanent aan het foto gedeelte van mijn site toe te voegen.

Ik worstel op dit moment nog met de volgende haiku:

Concert

Cello snaar trilt
Luisteraar is muisstil;
Muziek beweegt

Wat ik wil bereiken is dat per regel de schaal van het beschrevene toeneemt: het begint met een trilling, dan komt er nog iets groters (noten, accoord?), en tenslotte is er muziek. Ook wil ik spelen met de dubbele betekenis van “bewegen” in de derde zin: dat kan fysiek bewegen zijn (het geluid verplaatst zich door de ruimte), maar ook emtioneel bewegen.
Waar ik nog niet zo tevreden over ben, is de tweede zin. En dan nog vrij specifiek over het “muis” deel van “muisstil” (want nogal cliché). Wat ik probeer te vinden is een zin die stilte uitdrukt, of iets wat ophoudt of zich inhoudt. Zo wordt de tegenstelling met de beweging in de derde zin namelijk heel duidelijk.
De hele haiku symboliseert voor mijn gevoel dan de aanvang van een concert of mooi muziekstuk: de eerste (cello)toon klinkt, het publiek luistert ademloos toe, en de muziek neemt de zaal (en de aandacht/emoties) daarna over.
Suggesties voor verbeteringen (met name in de tweede zin), zijn erg welkom!

2 reacties op “Haiku’s, haiku’s, en nog eens haiku’s…”

  1. Ik vind de fotohaiku’s ook erg mooi, en ik vind de kamerplant leuk!

    Bij je cello haiku kwam meteen het woord ‘resonantie’ in me op, het is een mooi woord voor een natuurkundig begrip dat heel veel mooie aspecten van muziek in zich herbergt. Ik linkt bij mij naar muziek, wiskunde en gevoel…. (daar wordt ik warm van van binnen, maar daarvoor moet je misschien een gekke beta-nerd zijn…?)

  2. Kamerplanten
    Die vond ik erg grappig! Hij speelt wel een beetje vals, want als een Haiku een titel heeft die voor de betekenis ervan een rol speelt (eigenlijk altijd, dus), dan zou die titel eigenlijk ook moeten meetellen voor het aantal lettergrepen.
    Hij heeft wel een seizoenswoord en een ‘wending’, dus wat dat betreft is het haast een klassieke haiku!

    De foto-haiku’s zijn ook mooi.

    Een amusante variant op de haiku is de Sci-Faiku, haiku’s over technology en science fiction.

Opmerkingen zijn niet meer mogelijk.